Κοίτα να δεις, διάβασα προχθές ένα κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι
«Ο ναζισμός δεν είναι οι άλλοι» (κάντε κλικ για να το διαβάσετε)
Πολλοί το διάβασαν. Και έγιναν πλείστες αναδημοσιεύσεις με αφορμή τα γεγονότα στην Νορβηγία. Με αφορμή δηλαδή το προφανές και εξόφθαλμο.
Κι αναρωτιόμουν, χρειαζόταν να πεθάνουν τόσοι άνθρωποι από το χέρι ενός δολοφόνου που δηλώνει ότι ασπάζεται μια ιδεολογία συγγενή του ναζισμού για να θυμηθεί κανείς το κείμενο του Χατζιδάκι και τις απόψεις του;
Διάβασα το κείμενο.
Κρατώ αυτό:
«Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.»
Και σας πηγαίνω μερικές εβδομάδες πίσω… στις λαϊκές διεκδικήσεις που γίνονται «λοιμώδης νόσος» στις πλατείες, και ακόμη πιο παλιά στην καμένη Αθήνα, στους νεκρούς της Marfin και στην αριστερά που στέκει στο απυρόβλητο χαϊδεύοντας αυτιά μονίμως … στις αντισυγκεντρώσεις, στους προπηλακισμούς πολιτικών, στις δηλώσεις ότι ο δείνα ή ο τάδε είναι ανεπιθύμητος σε κάποια πόλη, στον βόθρο του διαδικτύου όπου διασείρονται χωρίς αιδώ απόψεις και άνθρωποι, στον βόρβορο του εξυπνακισμού, του τσαμπουκά και της τζάμπα μαγκιάς… στην απεργία των ταξί και στις εικόνες που μας μετέφεραν τα ΜΜΕ από τα διόδια… και και και …
Και έχω την αίσθηση ότι είμαστε πολύ μικροί για να καταλάβουμε τι θέλησε να πει ο Χατζιδάκις. Είμαστε πολύ μικροί για να σκεφτούμε και κυρίως για να μάθουμε να μην εξαιρούμε τον εαυτό μας από την όλη ιστορία.
«Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.»
Μιλά ο Χατζιδάκις για παιδεία ως αντιβίωση για να καταπολεμηθεί το κτήνος. Διαχωρίζει την παιδεία από την πληροφορία. Ας μην καταστήσουμε λοιπόν το κείμενό του «πληροφορία». Ας το διαβάσουμε και ας συλλογιστούμε πέρα από τα τρέχοντα γεγονότα. Ας αναλογιστούμε τον εαυτό μας και την στάση ζωής μας. Και κυρίως … ας μεγαλώσουμε και ας τοποθετηθούμε απέναντι στο κείμενο.
Οι αναδημοσιεύσεις φυσικά και βοηθούν στην γνώση και την γνωριμία με την στέρεη σκέψη του συνθέτη, Δεν φτάνουν όμως… θέλει και γόνιμο διάλογο και διαρκή προβληματισμό αν θέλουμε να μεγαλώσουμε κάποτε. ...






