«Ο ναζισμός δεν είναι οι άλλοι» (κάντε κλικ για να το διαβάσετε)
Πολλοί το διάβασαν. Και έγιναν πλείστες αναδημοσιεύσεις με αφορμή τα γεγονότα στην Νορβηγία. Με αφορμή δηλαδή το προφανές και εξόφθαλμο.
Κι αναρωτιόμουν, χρειαζόταν να πεθάνουν τόσοι άνθρωποι από το χέρι ενός δολοφόνου που δηλώνει ότι ασπάζεται μια ιδεολογία συγγενή του ναζισμού για να θυμηθεί κανείς το κείμενο του Χατζιδάκι και τις απόψεις του;
Διάβασα το κείμενο.
Κρατώ αυτό:
«Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.»
Και σας πηγαίνω μερικές εβδομάδες πίσω… στις λαϊκές διεκδικήσεις που γίνονται «λοιμώδης νόσος» στις πλατείες, και ακόμη πιο παλιά στην καμένη Αθήνα, στους νεκρούς της Marfin και στην αριστερά που στέκει στο απυρόβλητο χαϊδεύοντας αυτιά μονίμως … στις αντισυγκεντρώσεις, στους προπηλακισμούς πολιτικών, στις δηλώσεις ότι ο δείνα ή ο τάδε είναι ανεπιθύμητος σε κάποια πόλη, στον βόθρο του διαδικτύου όπου διασείρονται χωρίς αιδώ απόψεις και άνθρωποι, στον βόρβορο του εξυπνακισμού, του τσαμπουκά και της τζάμπα μαγκιάς… στην απεργία των ταξί και στις εικόνες που μας μετέφεραν τα ΜΜΕ από τα διόδια… και και και …
Και έχω την αίσθηση ότι είμαστε πολύ μικροί για να καταλάβουμε τι θέλησε να πει ο Χατζιδάκις. Είμαστε πολύ μικροί για να σκεφτούμε και κυρίως για να μάθουμε να μην εξαιρούμε τον εαυτό μας από την όλη ιστορία.
Ναι… ......«Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.»
Μιλά ο Χατζιδάκις για παιδεία ως αντιβίωση για να καταπολεμηθεί το κτήνος. Διαχωρίζει την παιδεία από την πληροφορία. Ας μην καταστήσουμε λοιπόν το κείμενό του «πληροφορία». Ας το διαβάσουμε και ας συλλογιστούμε πέρα από τα τρέχοντα γεγονότα. Ας αναλογιστούμε τον εαυτό μας και την στάση ζωής μας. Και κυρίως … ας μεγαλώσουμε και ας τοποθετηθούμε απέναντι στο κείμενο.
Οι αναδημοσιεύσεις φυσικά και βοηθούν στην γνώση και την γνωριμία με την στέρεη σκέψη του συνθέτη, Δεν φτάνουν όμως… θέλει και γόνιμο διάλογο και διαρκή προβληματισμό αν θέλουμε να μεγαλώσουμε κάποτε. ...
4 σχόλια:
Μια άλλη οπτική είναι αυτή που υποδεικνύει την ψυχοπαθολογία και τις διαβαθμίσεις της. Την Ευθύνη των γονιών που οφείλουν να βλέπουν το παιδί που μεγαλώνουν, και να διακρίνουν το "υλικό" του και που οφείλουν να το τροφοδοτούν τα Απαραίτητα Στηρίγματα ψυχικής υγείας. Και όταν η αρρώστια εξελίσσεται παρόλα αυτά, για λόγους ανεξάρτητους, οφείλουν πάλι να λάβουν μέτρα προστασίας του ιδίου από τον εαυτό του και της κοινωνίας από αυτόν. Που έγιναν και που γίνονται αυτά; Γίνονται τα αντίθετα ώστε η οικογένεια, και η κοινωνία να είναι λίκνο Εγκλήματος. Διάβασα τη μέρα εκείνη κάτι μέσα στα πολλά που γράφηκαν: οτι ο πατέρας του ήταν εδώ και πολλά χρόνια ξένος, σε άλλη πόλη και σε άλλο "σύμπαν".. το έμαθε από το internet και είπε οτι δεν είχε επαφή με το παιδί του από τότε που αυτό ήταν 16 χρονών και έκανε προσπάθεια να συνδεθεί μαζί του αλλά ο πατέρας τον απέρριψε μη ανταποκρινόμενος και κόβοντας τις γέφυρες.. Δεν λέω φυσικά πως αυτό ήταν αιτία της σημερινής Φρίκης. Λέω οτι αυτό το παιδί του τότε ήταν διαταραγμένο και είχε απορριφθεί από τον πατέρα. Για τα αγόρια αυτό είναι καταστροφικό της προσωπικότητας. Δεν θέλει πολύ μια διαταραγμένη προσωπικότητα να εξελιχθεί μέσα από ιδέες μεγαλείου, καταφύγιο κοσμοθεωριών και πυροδότηση έναρξης, να κατασκευαστεί ένας Χίτλερ..
Καμμιά δικαιολογία για τον Εκτελεστή, αλλά ποιος τον θεωρεί υγιή έστω και σε μικρό ποσοστό;
Θα συμφωνήσω μαζί σου Ρεγγίνα επαυξάνοντας στο "καμιά δικαιολογία"... νομίζω πράγματι ότι κανείς δεν τον θεωρεί υγιή όπως ίσως θα έπρεπε να βλέπουμε ότι, με διαβαθμίσεις φυσικά, και η κοινωνία μας δεν είναι υγιής.
Συμφωνώ μαζί σου.
Θα πρόσθετα μάλιστα: Ας μην καταστήσουμε το κείμενό του τσιτάτο -έχω στο νου μου το κείμενό του για το Πρόσωπο του Τέρατος, που έχει γίνει ατάκα, αφορισμός, σύνθημα, τσίχλα, όπως θα έλεγε ίσως ο ίδιος.
Κι επειδή στην αρχή αναρωτιέσαι γιατί έπρεπε να πεθάνουν τόσοι άνθρωποι για να θυμηθω και να αναρτήσω αυτό το κείμενο:
Πίστεψέ με, ο μόνος λόγος που δεν το είχα αναρτήσει μέχρι τώρα είναι το ζήτημα των πνευματικών δικαιωμάτων και ο τρόπος που πολλοί κληρονόμοι σπουδαίων ανθρώπων τα αντιλαμβάνονται. Τα γεγονότα στη Νορβηγία, οι ερμηνείες που δόθηκαν και δίνονται, με έκαναν να καταλάβω ότι άλλοι δισταγμοί και αναβολές δεν χωρούσαν.
Η επιθυμία μου είναι κάποια στιγμή όλα τα αθησαύριστα κείμενα του ΜΧ να συγκεντρωθούν σε έναν ή περισσότερους τόμους. Τα κείμενα και οι συνεντεύξεις του. Κάποια κείμενά του που έχω στο αρχείο μου, ευχαρίστως να τα ανασύρω και να τα ανεβάσω, αλλά το ζήτημα δεν λύνεται με αυτόν τον τρόπο...
@
fvasileiou
Αγαπητέ φίλε, καλώς ήρθες και χαίρομαι που συμφωνούμε.
Θα συμφωνήσω και με την επιθυμία σου... μακάρι να γίνει πραγματικότητα.
Είναι απαραίτητο να σου πω ότι δεν αναρωτιέμαι για σένα... εσύ ανάρτησες το κείμενο προλογίζοντάς το και με έναν σημαντικό προβληματισμό. Αυτό στο οποίο αναφέρομαι είναι οι αναδημοσιεύσεις της ανάρτησής σου ( με το εισαγωγικό σου μαζί) χωρίς καν δυο λέξεις από εκείνους που αναδημοσίευσαν… σαν αναμάσημα τσίχλας, όπως πολύ εύστοχα λες.
Να με συγχωρείς αν δεν ήμουν σαφής. Χαίρομαι που η επίσκεψή σου εδώ μου έδωσε τη δυνατότητα να το διευκρινίσω.
Δημοσίευση σχολίου